Alice Harikalar Civarında*

köpüklü şarkılar yazdım.

2012-01-20T07:20:00.000-08:00

Müzik yapalım, yeni şeyler dinleyelim, yazalım, kaydedelim, avazımız çıktığı kadar bağıralım hatta..

Dün küveti doldurup bir ton güzel kokan şey attım içine. Köpürdü köpürdü bende mumlarımı yakıp içine girdim ama bir önceki gün iki saat uyumuş olmanın azizliğine uğrayıp uyuyakaldım. Uyandığımda kafamda iki şarkı vardı hemen yazdım elime ilk geçen eski maison francaise'in üstüne. (eve alınan tek dergi o oluyor bu aralar)
İyi oldu mu, müzikal olarak doğru mu, sözleri anlamlı mı pek fark etmiyor kendim için yazıyorum ama iyi geldi.

Bir şeyler yaratmadıkça unutmak çok kolay.

http://www.youtube.com/watch?v=b3NOCEKTzAU&feature=relmfu

müzik işini yanlış anladınız sanırım.

2011-12-21T01:18:00.000-08:00

Sabahın şoku bu olsa gerek.
Bir arkadaşım çektiği bir videoyu youtube'a koymuş izlemem için yolladı. Onu izlerken sağda sürekli garip bir kostümü ve pembe bir peruğu olan bir kadın yanında da 1 yaşında biz kız beliriyor ve bir reklam çıkıyor. Sürekli "WATCH NOW!" diye yanıp sönüyor. Sonuçta meslek müzikle alakalı, ben zaten meraklıyım o yüzden açtım izledim.

Şimdi genç yaşta müzik ile ilgilenmek konusunda çevremdekiler ne hissettiğimi bilir. Ben kötü hocalar nedeniyle bir çok enstrümandan vazgeçtim ama mümkünse her çocuğu yürümeye başladığı andan itibaren en az bir enstrümanla tanıştırmalı, şarkı söylemeyi ve iyi bir dinleyici olmasını sağlamalıyız. Yani sorun yaş ile bir ön yargı değil , genç yeteneklere saygım sonsuz. Beni yetişkinlerden daha fazla şaşırtıyor çok daha fazla duygulanmama neden oluyorlar. Gel gelelim bu gördüğüm şey beni hayrete düşürüyor.

karşımızda 10 yaşında bir kızımız var, tahminen 30 kilo falan, anoreksi sınırında bir hali ve lady gaga'yı andıran bir tarzı var. Saçının yanlarını kazıtmış anlamsız hareketler yapıyor ve ne anlama geldiğini daha kavrayamadığı sözler söylüyor. Arkadaşımızın adı willow smith, will smith'in kızı. Bilindiği üzere şu an inanılmaz bir sesi daha ergenliğin azizliğine uğramamış gençleri pazarlama furyası var. toplu bir hipnoz durumu. Ortada dönen paraların haddi hesabı yok. Sadece yaptıkları çöp değerinde müzik satmıyor, arkasından gelen turne biletleri, t-shirtler, kalemler, oyunlar, posterler..

Aynı mesleği yapıyor olmaktan utandığım birileri bunun yeni trend olduğunu ve çok para getirdiğini fark edip bu bahsettiğimiz kızı da güzel şarkı söylediğine ikna etmiş. Muhtemelen şu an onun üzerinden kazandığı paranın binde birini styling ve ses eğitimine harcamış ve onu tüm yaşının gerektirdiği anlamlardan çıkarıp bir objeye dönüştürmüş.

Çekilen klibin daha çok yayınlanması ve bu kızın piyasada kabl gördüğünü göstermek için de yanına zeka yaşı ondan yüksek olmayan bir yaratık koymuş. Hal böyle olunca bir ton sorun çıkıyor tabi ortaya,

1. İkisi de şarkı söyleyemiyor!
2. Hadi öbür abla ne yaparsa yapsın ama 10 yaşında bir kızın o hareketleri dans niyetine yapması çok saçma duruyor.
3. Kız kendine fire ball diyor.
4. Sözleri okuyunca insan önce kendi dil bilgisinden şüphe ediyor sonra Ingilizce'nin geldiği duruma acıyor.

Daha bir çok şey sayılır izleyen herkes kendine göre yeni bir sorun bulabilir ama işin en acıklı kısmı dünyanın bir çok yerinde çocuklar ve gençler bunu örnek alınacak bir şey sanıyorlar. Sektörden insanların yarattığı imajlara imreniyor kendilerine zarar veriyorlar korkunç bir tüketim çılgınlığı ve bilgiden uzaklaşma başlıyor. Her hafta bir kitap okunmalıdır gibi bir iddia'm yok ama Dostoyevski'yi bir diktatör, Freddie Mercury'i bir gezegen adı sana bir nesil geliyor. Dikkat!

Willow Smith ft. Nicki Minaj – Fireball Lyrics

[Willow]
Uhm, hello, can we get the party started, yeah!
Uhm, hello, can we get the party started…
Young Money

[Hook]
I’m the fireball, I’m the fireball, I’m the fire
I’m the fireball, I’m the fireball, I’m the fire
I’m the fireball, I’m the fireball, I’m the fire
Fire, fire, fire

[Willow - Verse 1]
Since I landed here, I gon’ phone up a Obama
Shook the world up, now I caused a little drama
Leader of the new school, and yes I’m gonna light up the block to the stage when I wanna
Brighter than the stars, throw my head up the curve
Don’t get, walk it off, check it I walk with a slur
Levitating in my mom’s all weather fur
Imma rock the world, til they follow Willow

[Hook]

[Willow - Verse 2]
See I ain’t never been the one to toot my own horn, beep, beep
Now watch me put her on
I set fire everywhere I play, make them all go insane, L.A to UK
Now Imma burn it up, when I step on the scene
My whole crew is fresh, and they rolling with me
You can turn me up yep to the extreme
Imma rock the World til they follow with me

[Hook]

[Nicki Minaj - Verse 3]
Ayo Willow, didn’t I just see you in China? (wattup)
Y-y-you’re real major even though you a minor
Your daddy keep you in designer
Y-y-your gali-gali-gali ya your Girly kinda
Ok I’m the street fighter, call me Chun-Li
a-a-and it’s goin’ down, l-l-like a bum knee
Built a guest house to put the coupe in
’cause I’m a fireball, Hadouken
Put you under my wing, I’m the top boss
Ain’t from Louisiana but I’m hot sauce
Cuffed the mountain just to go and build a house off
so I ain’t never gotta worry what the house cost
If they comin’ at you tell ‘em raise up
When it’s time to whip your hair put your braids up
Tell ‘em escalator, elevator yeah that mean to step your weight up
Ain’t nobody greater, Will and Jada is my neighbor, hater!

[Hook]

[Bridge]
Watch the fire burn, burn, burn
Watch me heat it up
Watch the fire burn, burn, burn
Watch me heat it up
Watch the fire burn, burn, burn
Watch me heat it up

Bu da link'i;

http://www.youtube.com/watch?v=g7AQ7No84Uc

fin

2011-12-20T14:05:00.001-08:00

Yeni bir yıl daha bitti.
Daha yeni başladı derken bitiyor daha doğrusu.

Bir çok şeyi de beraberinde götürüyor. Yepyeni biri olmadım belki ama kendimden çok şey eksilttim, çok şey artırdım. Yılbaşını en çok tüm gidişat değişecek ve yeni yıl sürprizler ile gelecek yanılgısını bu kadar desteklediği için seviyorum. İnsanlarda kaybettiklerinden korktuğum bir umut ışığı görüyorum. Bir gece olsun benim gibi toz pembe bakmaya zorluyorlar kendilerini. Bir kenarda kendine içkiye vuranda evde tombala oynayanda bir kaç saniye içinde olsa hayaller kuruyor. Şimdi çok içten diliyorum ki gerçekten hak edenlerin dileklerinden en azından biri gerçek olsun.

Bu sene boyunca bana hayalperest olduğumu, çok fazla sevgi beklediğimi, insanların benim görmek istediğim kadar iyi olmadığını söyleyenler oldu. Yeni yıl benden bu özellikleri götürmez umarım çünkü şu anda fiona apple şarkıları eşliğinde hayal kurarak kocaman gülümseyebilmeyi bunlara borçluyum. Hayat var olan haliyle çok yorucu, boğucu, hızlı ve çirkin bir yer. Biraz olsun yavaşlayıp hayal kurmanın kimseye zararı olmaz..

Yeni yıl daha şimdiden bana yeni başlangıç umutları veriyor. Umarım önce kendim sonra sevdiğim insanlar için çok güzel olur her şey.

http://fizy.com/#s/1n6xt8

2010-12-13T06:55:00.000-08:00

Şarkı söylemek kendimi en güçlü hissetiğim konulardan biri olmadı hiç.
Sesimin meleklerin bir yansıması olduğu falanda söylenemez ama glance girdim gireli daha çok söylemek, her zamna her yerde şarkı söylemek istiyorum. Tepkilerden anladığım kaadrıyla sesim fena da değil. Yeşerenle çok hevesle başladığımız grup kurma işi muhtemelen bu saatten sonra olmaz ama haftaya dünyalar tatlısı birinin davetiyle bir şarkı söylemeyi düşünüyorum "misafir ses" olarak :)

ex.change

2010-10-21T01:37:00.000-07:00

Evet, üniversite hayatına alışmam sanırım 5 dakikamı aldı.
Her şeyi bir düzene oturttum.
Her ne kadar okulu ve kendi bölümümü çok seviyor olsam da yurtdışına çıkma şansım varken kullanmak istiyorum o yüzden araştırmaya başladım. Nerelerle anlaşmamız var, hangi ülkeye gitmek isterim diye.

Uzun araştırmalar sonucu bir kaç seçeneğe inebildim,

Santa Fe University- USA
IULM- Italy
Domus Academy- Italy
NABA- Italy
IUAV- Italy
Rotterdam University- Netherlands

İtalyanın öncelikli tercihim olduğu seçtiğim okullardan belli oluyor ama her konuştuğum insan senin yapmak istediğin iş için Amerika daha iyi diyor. Doğrudur İtalyanlar hızlı ve kurallı insanlar değiller, organizasyon konusunda da pek başarılı olduklarını söyleyemem ama İtalyada okumak..

360

2010-10-16T10:12:00.000-07:00

Mutlu etmek istedim onu.
Bu sene çok zor geçti onun için.
Ne olacak nasıl olacak diye dert ederken o kadar çok dua ettim ki istediği olsun diye hiç beklemediğimiz bir şekilde benimle aynı üniversitede çok istediği bir bölüme girdi. 1 ayı geçti okul açılalı ve bir kaç kez konuştuk ne kadar mutlu olduğuyla ilgili ama hiç görüşemedik. Mezuniyetten beri görüşemiyoruz zaten..
Nasıl bir süpriz nasıl bir kutlama yapsam diye düşünürken elime felix da housecat'in çıkacağı bir organizasyonun davetiyeleri geçti ve hemen aklıma o geldi. 360'ın en sevdiği mekanlardan biri olması tuzu biberi oldu bu süprizin :)
Arayıp bir en güzel kıyafetlerini giyip benimle buluşmasını istedim.
Boynuna incilerini takmış minik topuklularıyla geldi karşıma.
Uzun zamandır bu kadar eğlenmemiştim.
House Cafede içtiğimiz biradan gecenin ilerleyen saatlerinde yaptığımız anlamsız danslara kadar çok ihtiyacım olan bir mutluluk yaşadım.

O da çok mutlu oldu sanırım, birlikte olmak iyi geldi..

Baroque

2010-09-27T01:23:00.000-07:00

Yağmur yağarken başladı ilk gün. Hayra alamet midir?
Ben çok çok başka hislerdeyim ama.
Hiç okul başlamış heyecanı yok nedense.
Daha çok bir şeyleri kaçırmışlık ve hemen bir ucundan yakalama isteği.
En öncelikli planım bir kaç ay önce yazdığımız REM'i çekmeye başlamak.
Neredeyse her şey hazır.
Oyuncular, kostümler, ekipman.
Sadece biraz azim ve ayağa kalkıp bir şeylere başlama hırsı gerekiyor.
Tüm bunları düşünürken çalan;

Deniz Cuylan- Baroque

II.World War for Dummies

2010-08-20T04:24:00.000-07:00

O kadar zaman geçti yazmayalı. Başımdan da bir o kadar şey geçti. Koskoca bir yıl geçti en basitinden..
Şimdi değil bu bloğa en iyi arkadaşıma bile söylemediğimi fark ettiğim projemi izliyorum. 4 ay sürdü çekimleriyle montajıyla falan. Okulda yapılan kısa bir sohbet sonrası yapılmaya karar verilmiş çok daha basit olmasını planladığımız kurmaca/belgeselimiz "II World War for Dummies" beklediğimizden çok daha eğlenceli ve başarılı oldu. İsminden anlaşıldığı kadarıyla II Dünya Savaşını en kolay en eğlenceli ve en çekebileceğimiz şekilde anlatmaya çalıştık. Çekimler sınıftaki herkes ÖSS telaşında olduğu için çok zor ama bir o kadar da keyifli geçti. Muhtemelen en çok zorlandığımız kısım bütün filme İtalyanca alt yazı çevirmekti ama onu da öğretmenler odasında groovesharktan radiohead eşliğinde Atam,Melis ve ben el birliğiyle bitirdik. Filmin hem müziklerini hem de montajını yapan Emre bir süre rüyalarında savaş tarihleri ve general isimleri sayıkladı sanırım :) Bittiğinde o kadar çok izlemek isteyen kişi oldu ki bir de Ritz Carltonda gala yaptık sanki Osacara aday bir filmmiş gibi. Bu sene aynı okula lise zamanında kazandığımız burslarla gireceğimiz güzel insan Emre Tuncelle gurur duyarak izledik filmimizi.. Bir çok teknik hatası olsa da, beş yılımı geçirdiğim liseden elimde böylesine kalıcı bir anıyla ayrılıyor olmak çok güzel. Bir çok fotoğraftan, yazılan yazıdan çok daha anlamlı olacak yıllar sonra bunu izlemek. Duygusal yanı bir tarafa kısa filmlerimiz dışında ilke kez böyle deneysel bir proje yaptık. İlk sefer için kötü sayılmaz ama değil mi?

p.s.: Su bu filmi New York uçağına binmeden 3 saat önce izledi ve bunu söylemeyi nasıl unuttuğumu anlamaz bir şekilde suratıma bakıp bana sıkı sıkı sarıldı. Sanırım hakikatende kötü sayılmaz..

http://vimeo.com/10929013

selfmadelies

2010-01-16T16:30:00.000-08:00

Kız arkadaş güzel şey. "Ben erkeklerle daha iyi anlaşıyorum" çok eski bir kalıptır ve kesinlikle kızlar tarafından sevilmenin ne demek olduğunu bilmeyen kızların kendilerini avutmak için uydurdukları bir catch phrasedir. Bende bunu halen söylüyorum çünkü "Yaptığım/yapmadığım kötü şeyler, giydiğim (bazılarına göre) yanlış kıyafetler, bilerek/bilmeyerek kırdığım kalpler ve aldattığım insanlar yüzünden kızlar benden hoşlanmaz, erkekler ise bunu umursamayacak kadar başka dünyalarda o yüzden ben de sanki onlar hakikaten beni amerikan filmlerindeki BFF'ler kadar seviyorlarmış gibi davranıyorum" kulağa çok daha kötü geliyor. Şu noktada başkalarının kulağına nasıl geldiği umurumda mı? Hayır. Ama zaten insan yalan söylüyorsa nedeni en muhtemel kendi mutluluğudur ve bazı durumlarda yalan insana kısa bir mutluluk hissi yaşatır. Bu bu selfmadelies arasında kaybolup uzun zamandır "girls night" yapmamıştım çok iyi geldi. Düşündüğümden çok daha kolaymış aslında;

Ingredients:

- girlfriend

-stupidly melancholic playlist

-pillows

-coffee (for me just milk)

-memory box

-lovers to talk about

İşin zor kısmı zaten kız arkadaş bulmakta. Tanıyanlar bilirler bu konuda pek başarılı değilimdir. Kırk yılda bir bulurum birini o da %90 fos çıkar. Tabi ben her konuda olduğum gibi pozitif ve saçma sapan duygusal tavrımı burada da devam ettiriyor ve inatla aramaya devam ediyorum. Gelecek ne gösterir bilmez ama bugün insanlık için küçük kendim için büyük bir adım attım. (Bu başarılı adımın gerçekleşmesini sağlayan Melis Çınarsoy'a saygı ve sevgilerimle)

p.s.: Melis ilk buluşma mekanı olarak Krispy Creme'i seçti. Ben de ne akla hizmet ise denemek amaçlı bir doughnut yedim. Tiksinç. Hakikaten başka kelime bulamıyorum. Yalvarıyorum yemeyin böyle şeyleri. Bir kalıp tereyağı arasına krema koyup üstünü şekerle sıvamışlar. Zaten tatlı sevmem iyice soğutuyorlar insanı. Kahve de sevmeyen bir insan olarak şaşırdığımı itiraf etmeliyim ama, kahveleri şahaneydi. (Muhtemelen beğenmemin nedeni de Bardağın 2/3'ünün süt olmasıydı.)

Uzun lafın kısası ; Friendship is unnecessary, like philosophy, like art, it has no survival value. Rather, it is one of those things that gives value to survival." - C.S. Lewis

Uçasın kaçasım şu anda yurt dışında olasım var!

2010-01-14T11:21:00.000-08:00

Şu sıralar bir yurt dışım geldi. Evet evet nasıl hamileler turşu, dondurma, karpuz falan aş eriyorlarsa ben de yurt dışı seyahati aş eriyorum. Tamam biraz sefa pezevengi bir istek olabilir ama zaten ben de sefaya düşkün yapımı hiç bir zaman inkar etmedim. Seyahat sevmek çok farklı bir olgu. Mesela benim seyahat etmek için bir nedene ihtiyacım yok. Estonya mı, hemen gidelim! Uganda, düşünme bile!
14 yaşımdan beri tek başıma seyahat ediyorum zaten başka türlüsü de keyifli gelmiyor bana. Bu kendini beğenmişlikten ya da narsist bakış açımdan değil alışkanlıktan. 14 yaşında tek başına Brezilyaya gittim, gidiş o gidiş. O günden beri ne annemle ne bir arkadaşımla yurtdışı seyahati yapmadım okulla gittiğimiz sicilya gezisi dışında( ki o da seyahat değil okul havasını biraz da sicilyada yaşayalımcılıktı)
Brezilyanın vize vermediğini duyduğumda çok üzülmüştüm, pasaportumda olmayacak mı yani brezilya vizesi diye. En büyük hayalimdi en kısa sürede dünyadaki her ülkeye gitmek ve anneminki gibi birbirine zımbalı çok vizeli bir pasaportumun olması. Zamanla o vize aşkı gitti ama hala çok istiyorum farklı ülkeler görmeyi.
Bu sene iyice garip bir "kaderin oyunu mu buuuu" durumu var ki o da en yakın arkadaşlarımdan bazılarını sadece bu yıl süresince yurt dışının farklı köşelerinde olmaları. Hepsini ziyaret etmek istiyorum ama tekrar ediyorum ki sadece bu yıl boyunca oradalar! İspanya , İngiltere ve Fransada kalacak yerim hazır ama zamanlama işini halledemiyorum.
Onlar bekleye dursun Suriyede vize işi kalkmış hoop bir uçak Hataya oradan da kimliğimi gösterim salına salına Suriye gezisi yapacağım. En temizi.

gnc-trk-cll

2009-11-11T10:41:00.000-08:00

Şimdiii gençtürkcell yani gnctrkcll bir yarışma yapmış. Aslında yaratıcı ekiplerine ne kadar büyük bütçeler ayırdıklarını hesaba katarsak muhtemelen belli aralıklarla hep bir yarışma/kampanya/oyun yapıyorlar zaten. Peki bu seferki neden bu kadar ilgili çekti?
Adamlar ya bizim verdiğim 99 taneden seç ya da kendin uydur ve "gençken yapılacak şeyler" çek demiş. Tam benlik! Ne yaptık tabi hemen kameramızı elimize aldık ve sokaklara düştük. 100 maddeden 17 tanesini 3 saatte güle oynaya çektik. Ödül kazanılır kazanılmaz artık hiiç önemli değil çünkü haftalardır ihtiyacım olan eğlenceyi ve muhtemelen bana birkaç hafta yetecek kadar gülme krizini birkaç saatte yaşasdım.

Ve teşekkürlerim,

Barış Güler
Melis Çınarsoy
Emre Tuncel
Hazal Çavaz
Tuana İlhan
Melissa Vey
İdil soyadını bilmiyorum
Tuğçe Milli
Yeşeren Güven
GS Hamamının karşısındaki bakkal
TRT binasının önündeki ağaç
Yoldaki piyangocu
Her filme arka fon olan taksim esnafı

yaz yaz yaz.

2009-08-17T03:52:00.000-07:00

Bu blog işinde pek iyi değilim sanırım. Aklımda yazacaklarım oluyor hep ama teknoloji düşmanlığım sağ olsun hep geçiştiriyorum. Bunu okuyan kimseler olmasada düzeni seven kişiliğim yazılarım arasındaki bu boşlupu sevmiyor. Bir yolunu bulp kendimi bilgisayara alıştıracağım..

Ya..

2009-05-19T11:07:00.000-07:00

Bugün ilahi bir ses emretmiş gibi uyanır uyanmaz, daha kahvaltı etmeden üstü broşür, kitap ve kağıtlarla dolu çalışma masamı düzenlemeye ve çöpleri atmaya karar verdim. Eski film biletleri, bienal kitapçıkları, hediye notları arasında daktiloyla yamuk yumuk yazılmış bir de şiir buldum. Dürüst olmak gerek, ben şiir okumam. Oturup şiir okumak fikri bana hiç hoş gelmiyor ama bu şiirin bir özelliği var. Nasıl bir şiirse beni daha 7 yaşındayken annemin daktilosunun başına geçip yazmayı isteyecek kadar etkilemiş. Yazı yamuk yumuk, kağıt sararmış ama dizeleri hala hatırlayabiliyorum;

Ya zamanindan çok erken gelirim
Dünyaya geldigim gibi
Ya zamanindan çok geç
Seni bu yaşta sevdigim gibi
Mutluluga hep geç kalirim
Hep erken giderim mutsuzluga
Ya her şey bitmiştir çoktan
Ya hiçbir şey başlamamiş
Öyle bir zamanina geldim ki yaşamin
Ölüme erken seviye geç
Yine gecikmişim bagişla sevgilim
Seviye on kala ölüme beş

Hala şiir sevmiyorum, ama bunun yeri ayrı sanırım.
Bu da böyle bir şiir kafası olsun blogda.

Hello, I am X and who r u?

2009-03-14T02:24:00.001-07:00

Bu sene İstanbuldan ve konserler hakkındaki gelişmelerden daha umutluyum. Kitlelere ulaşım dehası facebook sayesinde IAMX'in geleceğini öğrenip bir sevinç dalgasıyla yerimde zıplamaya başladım. Hemen googleladım (facebook fake konser eventi olma ihtimaline karşı) ve gerçek olduğunu anladım. Tabi Yeni Melek gibi rezil bir konser mekanına gelecek olmaları ve konser biletlerinin bu hafatsonu yapılacak Pinhani konserinden daha ucuz olması oldukça trajikomik oldu. Yine de inanılmaz bir sabırsızlıkla bekliyorum, şunun şurasında 25 gün kaldı sadece!

Bu güzel gelişmeden hemen sonra Röyksopp haberi geldi (hadooken) . O haziranda gelecek, onun mutluluğunu yaşamak için daha zaman var. Sanırsam 2009 güzel bir yıl olacak..

Tabağımdan uzak allaha yakın.

2009-02-12T13:36:00.000-08:00

Kendimi cimri olarak tanımlamam. Hatta paylaşmayı seven biriyim. Ne demiş şair "Paylaştıkça artar sevgiler.." Kesinlike katılıyorum. Sevgi paylaşılsın paylaşılmasına ama yemek?! Bazı konularda ufak takıntılı davranışlar sergileyebiliyorum. Simetriyi severim mesela, renk uyumuna bayılıyorum!(aynı renk ayakkabı,çorap,oje,ruj,üst,alt,kolye,vb. olmadıkça), birşey söylediğimde o cümlenin harf sayısını sayar 2ye ve 3e bölünebilirliğine bakarım, kurduğum cümledeki harf sayısı tek ise çift olması için farklı kelimeler kullanırım, bir yerden 15.47de değil 16.00da çıkarım. Ufak bir takıntıda yediklerimle ilgili. Benim tabağımda hibirşey boş durmaz. Sağdaki minik brokoliyi yemediysem onu soldaki patatesle yemek için ayırmışımdır. Şimdi böyle bir senaryoda biri gelip o mükemmel armoniyi bozarak brokolime çatalını saplarsa ne olur? İyi olmaz. Koca bir tabak makarna olsa istediğin kadar al, ama birkaç tür yemeğin aynı anda tabakta olduu yemeklerde bir durup düşünün. Bu kız deli midir hulu mudur o brokoliyi kenara ayırmış. Bazıları buna savunma olarak "Sevmediğin için kenara ayırdın sandım, ziyan olmasın diye yedim" diyor. (bkz. annem) Yeni tanıştığım insanları tolere etmeye çalışıyorum ama en azından buradan açıklamamı yapayım, TABAĞIMDAN YEMEK ALMAYIN!

S.S.K.

2009-02-12T13:10:00.000-08:00

Skittles. Bitmez tükenmez bir aşk. Bu aşkın nedeni kolay kolay bulamamam mı, rengarenk olması mı yoksa paketlerinin sevimliliği mi bilemiyorum ama seviyorum işte. Kendi yurt dışı seyahatlerimde Duty Free'de dört bir yana koşturup ağırlığınca altın al yarışmasında finalistmişcesine dolduruyorum kollarımı. Acıklı olan tarafı her şekilde bu şekerlerin çok uzun süre dayanmıyor olması. Benim gibi başkalarıda vardır bundan eminim. İlle de skittles olmak zorunda değil ama eminim bu denli bir aşkı bir gıda maddesine hisseden başkalarıda vardır. Değerli S.S.K.lar yalnız değilsiniz!

Bu skittles işinin bazı aşamaları var;

1.Evre: Aman abi zaten çok var, ye ye bitmez!
Bu evrede S.S.K. (Skittles Sever Kişi) arka arkaya yeni bir paket açar ve şekerleri renk, boyut, dil, din, ırk ayırt etmeksizin ağzına tıkar/atar. Bu evrede S.S.K'nın skittleslarını başka insanlarla paylaşmak gibi açıklanamayan davranışlarda bulunduğu da gözlemlenmiştir.

2.Evre: Kızım mideni bozucaksın.
Bu evrede S.S.K'nın akıl sağlığı yerinde olmaz ve gözünün önünden el ele tutuşmuş skittlesların dans ederek bir gökkuşağı oluşturmalarından başka birşey gelmez. Tam olarak bu nedenden dolayı anne/baba gibi bu sorunu fark etmiş ve S.S.K'nin sağlığı için endişe etmeye başlamış kişilerden önce haff dürtüklemeler sonrasında odadan odaya çığlıklar olmak üzere uyarılar gelir.
(bkz. terli terli su içme, çıplak ayakla yere basma, vb..)

3.Evre:Bir dakika ya?
Bu tabiri caizse bir aydınlanma evresidir. S.S.K. muhtemelen stoğunu %90 oranında tüketmiştir, ama tükettiğini fark ettiği o an çok acıklıdır. Korku, dehşet, yokluk ruhunu sarar çünkü artık günler daha yavaş geçecek, saatler akmayacak, hayat skittles olmadan tatsız tuzsuz olacaktır. Her S.S.K. bu durumda yapması gerekeni bilir. Bir lastik ya da ikeadan alınmış renkli poşet kapatıcılarıyla son kalan skittles kapatılır ve günde 1 tane olmak üzere yavaş yavaş doz azaltılır. Üzücü bir evre olmasına rağmen kişi açgözlülüğü bırakıp teker teker tatlarına bakma fırsatı bulduğundan aynı zamanda aydınlatıcıdır.

4.Alo, yurt dışına seyahat var mı?
Artık yokluk gözardı edilemeyecek seviyeye gelmiştir. S.S.K. daha farklı şekerlerle arayı kapamaya çalışır ama tahmin edildiği üzere bu boşuna bir çabadır. Şimdi av zamanıdır. Yurt dışıyla en ufak bir bağlantısı olan herkes aranır. Önce sempatik tavırlarla hali hatrı sorulduktan sonra skittles için yalvarılmaya başlanır. Bazı avlar kem küm eder, bazısı uğraşmak istemediğinde başından savari bazısı parasını veririm deseniz bile inanmaz ve cimrilik yapar. Ne olursa olsun iyi bir çocuk olursanız aradıklarınızın birinden biri yüzünüzü güldürür.

İlk deliriumumu atlatmamı %20 for free! yazan mükemmel kocaman paketle önlemeyi başaran Emir'e ve son İtalya gezisinden suratımda eblek bir gülümseme oluşmasını sağlayarak 3 kutu skittlesla gelen Zorbey'e..

Peki.

2008-11-26T08:16:00.000-08:00

Thomas Newman- Any other name.

O torbanın rüzgarla hareket etmesi gibi şu an durum. Engellenebilir ama engellemektense durup izlemeyi tercih ediyoruz. Kendi içinde bir düzeni var. Ne yöne gideceğini tahmin edemiyoruz ama sonunda birinin bundan etkileneceği belli.
O kişi ben.

"It was one of those days when it's a minute away from snowing and there's this electricity in the air, you can almost hear it. And this bag was, like, dancing with me. Like a little kid begging me to play with it. For fifteen minutes. And that's the day I knew there was this entire life behind things, and... this incredibly benevolent force, that wanted me to know there was no reason to be afraid, ever. Video's a poor excuse, I know. But it helps me remember... and I need to remember... Sometimes there's so much beauty in the world I feel like I can't take it, like my heart's going to cave in."

Parabens pra me.. :X

2008-11-26T07:57:00.000-08:00

O değil de benim doğum günüme sadece 20 gün kalmış.
Ne yapsak?

Ayşe Teyze..?

2008-11-26T07:44:00.000-08:00

Evde kimse yokken, özellikle de 11-3 arası, yani ev kadınının hüküm sürmesi gereken saatlerde bizim evde bir tıkırtılar garip sesler oluyor.

O saatlerde evde sıcak bir yemek pişiren yok, evin hanımı işe gidiyor, kız desen ya okulda ya da sokaklarda diye düşünen in/cin/hayalet/ruh familyasından bir teyzeciğim bu mutfak ziyan olmasın diye düşünüp gelip eski günlerini yad ediyor olmasın.

Arada sırada gelip kendince toz alıyor, yemek yapıyor hevesini alıyordur belki.

Olur olur. Olamaz mı?

İşkillendim açıkçası..

Peygamber enfeksiyonu.

2008-11-26T06:49:00.000-08:00

10 gün.
Evet.
Tam 10 gündür annem ve yakışıklı diye tanımlanabilecek doktorum mösyö Murat dışında kimseyi görmedim! (bir de geçen cumartesi temizlik için bir kadın geldi, onu saymazsam ayıp olur.) Nedir bu hastalık ne menem birşeydir 10 gündür yataktan kalkamıyorum. Birşey değil kafam kadar antibiyotikler almaktan beynim sünger oldu. Adımı unutma noktasına geldim.
Gece-gündüz kavramım zaten yerle bir olmuş durumda. Tüm bunların üstüne Murphy'nin kanunu gibi;

*Bilgisayarımdaki çılgın virüsün tam hasta olduğum gün ortaya çıkacağı tuttu.
*Yeni bir kitap almayı hep bir sonraki güne ertelediğimden bu uzun nekahet dönemi süresince de kitapsız kaldım.
*Annemle kesinlikle uyuşmayan film zevklerimiz olduğu bir kere daa kanıtlanmış oldu. Evde sıkılırım diye aldığı dvdlerin hiçbirine 5 dakikadan uzun dayanamadım.

*Digiturk denilen şey aynı dizilerin SÜREKLİ tekrarlanmasıymış. Başka bir olayı yok yani. Çok televizyon izlemediğimden beni çok kolay kandırmışlar, halbuki iki gün üst üste izlendiğimde fark ettim bir dizinin aynı bölümünü 7 kere falan yayınlıyorlar.

Bunlar yine bir derece, hayatımda ilk kez eve bakma fırsatım oldu. Ne değişik kolonlarımız varmış. Duvarların rengini hep krem sanıyordum öğrendim ki kum rengiymiş. Zamanında ikeadan belki birgün dosya falan koyarım maksadıyla organizer almışım ama hiç kullanmadan masanın altına itmişim. O masayı da kullanmak gerek artık..

Hastalık garip şey. Farkındalık yaratıyor.

So 97`

2008-11-11T08:40:00.000-08:00

Just tell me what you've got to say to me,
I've been waiting for so long to hear the truth
It comes as no surprise at all you see
So cut the crap and tell me that we're through

Now I know your heart, I know your mind
You don't even know you're being unkind
So much for all your high brow Marxist ways
Just use me up and then you walk away
Boy, you can't play me that way

Well I guess what you say is true
I could never be the right kind of girl for you
I could never be your woman
I could never be your woman
Why did you play me this way?

Well I guess what you say is true,
I could never be the right kind of girl for you.

Aaa nassssın?

2008-09-16T09:50:00.000-07:00

Dolmuşa doğru ilerliyosun. Kimseyle konuşmaya niyetli olmadığından ipodun başından beri kulağında. Biniyorsun dolmuşa, şanslıysan köşeye kuruluyosun. Şans bu ya, çok sevdiğin bir şarkı çalmaya başlıyor ve tam o anda.. en istenmeyecek şeylerden biri oluyor. Adını bile bilmediğin ama tipinden tanıdığın, yolda gördüğünde hafif bir kafa sallamayla geçebileceğin okuldan/dershaneden/arkadaş grubundan tanıdığın biri dolmuşa doğru emin adımlarla ilerlemeye başlar. Inanılmaz rahatsız edicidir bu durum, kaderin çizilmiştir artık. Gelen kişi senin yanına oturur. 'Aa merhabaa, nassssın?'. (O çok fazla s harfli nasılsından hatırlarsın neden onunla samimi olmadığını.) Hiç istemesende dinlediğin şarkıyı en keyifli yerinde durdurup kulaklığını çıkarırsın, ve işte tam bu noktadan itibaren olan 10 dakika çok gergin! Kulaklığı çıkardığın gibi takamazsın çünkü görüyosun yani, senden bi beklentisi var onun. Senin dolmuşta sohbet etmektense müzik dinleyip inanılmaz emo tavırlarla yolu seyretmek istemen onun için önemsiz. Sohbet edelim desen ortak hiçbir nokta yok, hele karşındaki sempatik tavırlı ya da sempatik olma çabasındaysa, sürekli hayatında olan şeylerle çok ilgileniyormuş gibi sorular soruyorsa o dolmuşa bindiğinize pişman olursunuz. Toplu taşıma aracı kullananların çoğu bu durumda kalmıştır elbet, benim tavsiyem ise bencil olun. Onu görünce kafanızı hafifçe sallayın ve aynen arkanızı ona verip camdan dışarıya bakmaya yada uyuyor taklidi yapmaya başlayın. O sohbetin size vereceği gerginlikten de kurtulun, o konuştuğunuz kişinin adı neydi diye saatlerce düşünmektende.

Audio Book

2008-08-18T16:30:00.000-07:00

Eski olsada benim yeni kullanıma geçirdiğim mükemmel buluş. Audio Book!
Bir şarkı indiriyorsam o grubun searchte çıkan başka birkaç şarkısınıda indiririm maksat denemek olsun. Yine böyle bir hadisede hata sonucu Harry Potter'ın soundtracki yerine ( neden onu indirmek istedim gerçekten bilmiyorum) kitabın dünya tatlısı ingiliz bi adam tarafından seslendirilen versyonunu indirdim. Hatamı hiç fark etmeden ipod'a attım ve uzun bi yürüyüş sırasında shuffle'a aldım. Tam şarkılardan sıkılmaya başlamışken anlamsız bir giriş müziği duydum. Dıt dıt dınını dıt dıt dınını dınını nı nııııı. İşte hayatımın yeni aşkı konuşuyordu, Chapter one.. The boy who lived.
Artık uyurken, spor yaparken, yemek hazırlarken hep onu dinliyorum. Böyle 10'a yakın kitap indirdim. Hem uzun süre müzik dinlemekten başım ağrımıyor hemde zaman bulup okuyamadığım kitapları çok büyük bir mutlulukla okumuş oluyorum. Herkese şiddetle tavsiye ediyorum, deneyip denememek size kalmış.

Gelincik

2008-08-12T13:31:00.000-07:00

http://www.alkislarlayasiyorum.com/index.php?sayfa=356a192b7913b04c54574d18c28d46e6395428ab&icerikno=e9f98fd4d7497768938df13d71e28986e24b7e91

Aşık oldum sanırım. Bu ileri görüşlülüğe ve yaratıcılığa(!). Günümüzde bile tabu sayılan gay olma kavramını bu kadar itinayla işlemiş olan yönetmenimize saygılarımı sunuyorum. Başrolünde çok uygun bir seçim olarak Recep Bülbülses var, filmin her saniyesinde yeni açmış bir çiçek kadar narin. Olaylar o kadar hızlı gelişiyor ki siz neden evin kızının gece yarısı mayoyla dolaştığını, neden zavalı gelinciği lakap olarak seçtiklerini ya da o hiç bir literatürde var olmayacak kadar fake sevişme sahnesini garipsemiyorsunuz. Hepinizi bu yaratıcı eseri ayakta alkışlamaya davet ediyorum.

Cmt.

2008-08-11T17:44:00.000-07:00

Gittim. Evet bu hatayı yaptım ve gittim. Yanıma parlak yeşil tshirtü ve beyaz adidaslarıyla karşı festivale karşı Demir arkadaşımı aldım ve o 7382982736 yıllık otobüse bindik. Aslında event'in gidişatını gidceğimiz yerin tarifini yolculara soran sürücüden anlamalıydım. Ama optimisttim. Bir önceki yazıda yazdığım negatif özellikler ve hatta daha fazlası karşıladı beni ama biz kendimizi "saha araştırması yapıyoruz, işi öğreniyoruz bizde günün birinde konser organize edeceğiz" şeklinde kandırdık ve ortama uyum sağlamaya çalıştık. Zaten ruhsuz cansız sıkıcı biryer olan ormanlık alanda yanımdaki tek yoldaşım Demirin uykusu olması nedeniyle daha da çekilmez oldu. Yinede orada bikaç saat kaldık, saçıma yünden bişeyler bağlattım, Demir bikaç panel izledi (sadece izledi diyorum çünkü söyleyecek bolca fikri olmasına rağmen konuşma bitince biten fikir paylaşımına açık olmayan panellerdi bunlar) ama sonunda ikimizinde sözcüklere dökemediği ama gözlerimizden okunan kaçma isteğine karşı koyamadık ve ilk servise atladık. Yol boyu uyuduk, ki zaten yine yolları bimeyen sürücümüz bizi 3 katı uzun zaman alan boğaz yolundan getirdi. Bunu da herhalde bize boğaz manzarası göstermek istedi şeklinde yorumlamayı tercih ediyorum.
Sonunda taksime ulaştık, ama o da neydi? Saat 12 olmuştu. Koşarak ekşi limon'a gidip Popcore isimli süper imba grubu izlemeye gitmeliydim!! (bu hayallerin gerçekleşememesinden duyulan pişmanlığın getirdiği bir abartı olabilir bu son cümlede)
Dünyacan arkadaşımız ve grubu sahnede sound check yapıyorlardı. Demirin uykusu olduğu haberini ispiyonlayıp kendi eve gidişimi mazur göstermeye çalıştım. Her ne kadar niyetim geri dönmek olmuş olsaydı da, olamadı.

Ve sonunda cumartesi günümün gayet verimsiz geçtiğinin farkına vardım. Dandik festival, uzun yollar, arkadaşımı sahnede izleme fırsatını kaçırmak.

Herşeyin sonunda gece 2.30da evinde kaldığım Ezgi hanım ve güruha uyup machine isimli bir yere gidip dans ettik. (en azından denedik) Hiç keyif almadığım bu eventin sonucu olarakta tillate.com isimi internet sitesinde gece hayatındakiler olarak fotoğraflarımız çıktı. İronik olmuş..

Alo, barışarock?

2008-08-08T22:17:00.000-07:00

Sabah 07.00'da "Haydi kalk barışarock'a gidiyoruz" şekline uyandırıldım ve uykumun bölünmesinden kaynaklanan asabiliğimi blog'a yöneltip iç huzuru yakalamaya karar verdim. Çok fazla destekçisi olan bu karşı festival kafasında biri değilim o kesin, oraya sadece eğlenmeye gidiyoruz diyenlerede pek katıldığım söylenemez. Bir kere;

-Tamam iyi hoş girişi bedava yapıyoruz yaşasın barış falan ama kimin içeri girdiği muallak. İçerideki kitle çok fena.
-Yıllara mal olmuş türk filmlerinin tecavüz sahnelerinin değişmez mekanında festival yapıyosun zaten fikir olarak ters geliyo.
-Çıkan gruplardan benim zevkime hitap edeni olmadı daha.
-Ulaşımı tam bir eziyet.
-Desen ki amacım başka sırf çadıra kız/erkek atmak için o kadar yol gidilmez. Gidilsede çadır nedir ya, self torture. Dar alanda kısa paslaşmalar.
-Tuvalet. Bu konuda yoruma gerek yok.
-En önemlisi ise pis arkadaşım. Oturduğun yer, yattığın yer, yemek yediğin yer, tuvalete gittiğin yer. Her yer pis!!

Tam bir sefpez(bkz.sefa pezevengi) olan bendenizin orada survive etme şansı çok düşük. Kirlenmek, çamur, kalitesiz yemek bunlar her festivalin bir parçası olan şeyler ama bizimki gibi festival kültürü gelişmemiş ülkelerde bu festivali kötü etkiliyor. Önce bir uyanayım, biraz televizyon izleyeyim, güzel bir kahvaltı edeyim sonra saha araştırması için bikaç otobüs değiştirip gideceğim karşı festivale. Önce çok hippi olup akşam dönüşte bir mojitoya 10 milyon vereceğim. İşte bunu seviyorum!

Femme Fatale

2008-08-05T15:46:00.000-07:00

Topuklu ayakkabı çok garip bir bağımlılık değil mi? Her xx gibi benimde onlara karşı tarif edemediğim, gördüğümde ortaya çıkan ve bastıramadığım hislerim var. Yaklaşık 12 çift topuklu ayakkabım var ve 365 günde yedi kereden çok giymiyorum onları. Ihtiyaç desen yok boyum 1.75, kendini beğendirmek desen o da yok, birkaç santimin insanı daha beğenilesi kılacağına inanmıyorum. Bunlar dışında taşıt kullanmaktan çok yürümeyi seven biri olarak amaçlarıma hiç ama hiç uymayan bir giyim aksesuarı topuklu ayakkabı.

Yinede bir düşünün, bir vitrinde spotların altında giydiğinizde sizi hiper süper güçlü bir süper kahramana dönüştürebilecek güce sahip ama bunu umursamayacak kadar cool kırmızı bir topuklu ayakkabı var. Ne yaparsınız? O saniyeden sonra içeri girip o ayakkabıya saldırmaktan başka şansınız yok. Artık onun dayanılmaz çekim alanına girdiniz. Bir sonraki adım ayağınıza olan numarayı bulmak, ki kendi numaranız olmasada o ayakkabıyı almış olmak için bir büyük yada bir küçük numarasına razı olursunuz. (Olmam demeyin, bilgisayar başında blog okurken karşıt fikir yürütmek kolay) Şimdi ise satıcı adamın yüzünde sizin gibi bir ayakkabı bağımlısını kafalamış olmanın verdiği haz ve prim kazanacağı gerçeğinin oluşturduğu pis sırıtışı görmezden gelip kasaya doğru ilerlerliyorsunuz. Aklınız başınızda olsa asla vermeyeceğiniz astronomik ücreti ödeyip mağazayı terk ediyorsunuz. O dükkandan çıkış ve az önce yapılan saçmalığı fark etme arasındakı 7 dakikada ise dünyanın kraliçesi sizsiniz!

Kabul etmek gerekir topuklu ayakkabı ayakkabıların femme fatale'idir. Bilir kişinin dediği gibi baştan çıkaran kötü yola iten demektir ve bu tanıma kesinlikle uyar. Dayanılmazdır, çekicidir, seksi olmayan birşeyi bile seksi gösterebilir, özeldir ama bir o kadarda tehlikeli, can acıtan, ayakları yoran, denge problemi sağlayan bir işkence aletidir.

Güzellik için acı çekilmesi gerekir mantığının çok karşısında olmama rağmen onların dayanılmaz güzelliğinin farkındayım ve satın almaktan kendimi alıkoyamıyorum!

Flört et

2008-08-04T13:33:00.000-07:00

Kendimi biraz daha açmalıyım sanırım. Kapalı bir kutu gibi olmanın insanları çeken bir özellik olmadığı aşikar. Çok kısa süre önce biriyle tanıştım, aslen yıllar önce tanışıp kendi çevresine yaydığı ışık ve kendine güvenden çok etkilendiğim ve ulaşılmaz gördüğüm biriyle eşit şartlarda bir arkadaş ortamında yeniden tanıştım. O kadar emindim ki onun benim arkadaşım olması gerektiğinden. Her anlamda 'benim kafam' diye tabir edilebilecek ve her aklı başında insanın çevresinde isteyeceği tipte bir delilik. Tam ayarında, ne çok deli ne çok akıllı. Hiç yapmayacağım bişey yapıp ona adım attım onun arkadaşı olmak için. Konuştum, paylaştım, şakalaştım ve tüm bunları çok kısa bir zaman aralığında yaptım. Bu da fark etmemi sağladı, sadece hoşlandığın yada aşık olduğun kişilerle değil arkadaşın olmasını istediğin insanlarla da flört etmen gerekiyor. Bu flört tam olarak diğeri gibi değil, daha zor hatta. Karşı cinsi sevgilin olması için etkilemeye çalışmak kesinlikle arkadaş edinmekten daha kolay! Şu ana kadar şu yada bu şekilde insanlar tanıdım, tanıştırıldım. Muhabbetini sevdiklerim anlaşabildiklerime arkadaş oldum. Şimdi fark ediyorum ki arkadaş çevremi ben oluşturmamışım, sadece tanıdığım insanlar vasıtasıyla gelişen voltrana ortak olmuşum. Daha iyisinin, bana daha uygun insanların olabileceği ihtimalini düşünmemişim. Şimdi düşünüyorumda bugüne kadar o şansı yakalayıpta flört etmediğim tüm arkadaş adayları adına pişmanlık duyuyorum.

Bazen de böyle ruh halleri oluyo.

2008-06-14T00:49:00.000-07:00

Sonsuzum
Ölümlü bedenimde sonsuzum
Büyük bir tezatım ben
Zıtlığın ta kendisiyim
Sığ bir vücutta derin bir ruhum
Ölümlü bir bedende hapsolmuş
Ölümsüz bir ruhum ben
Aşkım ben
Sevgiyim
Sevgi olduğum kadar nefretim
Dışa vurulamayan bir nefret
Kıstırılmış duygular silsilesiyim ben
Yok olacağım güne kadar bekliyorum
Anlaşılmayı bekliyorum
Var olmanın ağırlığını
Yok olmanın dayanılmaz hafifliğiyle değiştirme zamanının gelmesini bekliyorum
Ruhum gibi bedenimde sonsuz olduğunda ancak
Anlaşılmayı beklemekten vazgeçeceğim.

Shame on u baby, forever yours.

2008-06-09T11:21:00.000-07:00

Olur ya bazen, bi r şarkı takılır ağzınıza. Yürürken, okurken, yazarken, dişinizi fırçalarken,yemek yaparken, ya da kalabalığın içinde yanlız kaldığınız anlarda. O şarkının sizde anısı olması gerekmez, sadece takılır aklınıza. Hep dilinizin ucuna o şarkı gelir.

Benim o aklıma o şarkının takılması için önemli anılarım olması gerekmez. Ben zaten kafamda yaratırım o anıları. Yolda yürürken yada yatağımda yatarken o şarkıyı dinliyosan kesin(!) bi hayal kurarım. Her seferinde ufak farklar göstersede o şarkı aklımdan çıkana kadar her gözümü kapattığımda o hayali görürüm. Bunu kötü tarafı ise bi süre sonra bu hayallerin gerçek olmasını git gide daha çok istemek. Uçuk hayallerden bahsetmiyorum ben, uçtuğum pokemona dönüştüğüm hayaller değil bunlar ama yine de o çok yorucu bekleme ve ne olacağını bilmeme sürecinde kendi kafamda imkansızı mümkün kılma çabası belkide.

Şu sıralar "Sunrise Avenue- Forever yours" hayallerimde backround şarkısı. Muhtemelen klımdan çıkınca şu an olduğu kadar özel gelmeyecek bana bu şarkı ama şu sıralar shuffle this song!

Sıradaki şarkı ne olacak hayırlısı..

Kylie X

2008-05-20T00:37:00.000-07:00

Çok ilginç bir başlangıç yapmak isterdim ama çok dar bir zaman aralığında açıyorum bunu. Çıkmam gerek, bugün Kylie Minogue konseri var ve yapılacak iş çok.
Gelin gelin hepiniz gelin ki bu kadar uğraşmamaızın bi anlamı olsun (=